สิงคโปร์นับเป็นตลาดนำเข้าที่มีศักยภาพสูงและมีบทบาทสำคัญต่อการส่งออกสินค้าเกษตรเพื่อการบริโภคของไทย โดยในปี 2568 สิงคโปร์เป็นประเทศคู่ค้าอันดับที่ 10 ของไทย และเป็นคู่ค้าอันดับที่ 4 ของไทยภายในภูมิภาคอาเซียน โดยสิงคโปร์ดำเนินนโยบายการกระจาย (diversification) แหล่งนำเข้าสินค้าเกษตรเพื่อการบริโภค แม้สิงคโปร์จะเป็นตลาดที่มีการแข่งขันสูง แต่สินค้าเกษตรไทยยังข้อได้เปรียบหลายด้าน ทั้งในเรื่องคุณภาพและราคาที่สามารถแข็งขันกับประเทศอื่นได้ ผลิตภัณฑ์ที่มีความหลากหลาย ความน่าเชื่อถือของผู้ประกอบการ การดำเนินการตลาดเชิงรุกของผู้ส่งออกไทย และการส่งเสริมจากภาครัฐ

 

 สินค้าเกษตรไทยนั้น ได้เปรียบด้านราคาที่เข้าถึงได้ ที่สามารถคงมาตรฐานคุณภาพที่ผู้บริโภคไว้วางใจ ทำให้ผู้บริโภครู้สึกถึงความคุ้มค่าในการเลือกซื้อ และมีแนวโน้มที่จะซื้อซ้ำอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยรักษาความสามารถในการแข่งขันของสินค้าไทยในตลาดสิงคโปร์ อีกทั้งยังได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในด้านความสดใหม่ และมาตรฐานที่คุณภาพสูง อาทิ ข้าวหอมมะลิ ขนมขบเคี้ยว มะม่วง ทุเรียน และมังคุด

 

 

รายงานของ White Paper on Thai Agricultural Products in Singapore) ระบุว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคมากที่สุด คือ ราคา คุณภาพ และความสดใหม่ อีกทั้งผลสำรวจดังกล่าวยังระบุว่า ข้าวเป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมสูงสุดในหมู่ผู้บริโภคสิงคโปร์ รองลงมาคืออาหารแปรรูป ผลไม้สดและผักสด ขณะที่สินค้าเกษตรไทยประเภทอื่น ๆ เช่น เนื้อสัตว์ อาหารทะเล อาหารแปรรูป และผลิตภัณฑ์นม ส่วนใหญ่ยังถูกมองในเชิง “เป็นกลาง” ในด้านคุณภาพ ราคา ความสดใหม่

 

อย่างไรก็ดี แม้ว่าสินค้าเกษตรไทยจะมีศักยภาพและได้รับการยอมรับในตลาดสิงคโปร์แต่ก็ยังต้องเผชิญกับข้อจำกัดบางประการ ได้แก่ 

 

(1) ต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น เนื่องจากปัญหาต้นทุนการผลิตที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทั้งราคาปุ๋ย ยา เมล็ดพันธ์ุ แรงงาน พลังงาน ขนส่ง และอาหารสัตว์ โดยเฉพาะวัตถุดิบอาหารสัตว์ เช่น กากถั่วเหลืองและข้าวโพดที่มีการผลิตที่ไม่เพียงพอ ทำให้ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ อีกทั้งการนำเข้านอกโควตาที่ต้องเสียภาษีสูง ส่งผลให้ต้องเพิ่มภาระต้นทุน ขณะเดียวกัน เกษตรกรจำนวนมากยังต้องพึ่งพาฤดูผลิตและมีข้อจำกัดด้านทรัพยากร เช่น น้ำ ส่งผลให้ได้ผลผลิตที่ไม่สม่ำเสมอ

 

(2) ทักษะและการเข้าถึงเทคโนโลยี เนื่องจากเกษตรกรรายย่อยและผู้พัฒนาระบบใหม่ เช่น เกษตรกรแม่นยำ (Precision Agriculture) ที่ใช้เทคโนโลยีและข้อมูล เช่น เซนเซอร์ เทคโนโลยีชีวภาพ หรือนาโนเทคโนโลยี ในการเพิ่มผลผลิต ลดต้นทุน และลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม อีกทั้งความต้องการด้านความยั่งยืนและการตรวจสอบย้อนกลับแบบดิจิทัล (digital traceability) กำลังมีบทบาทสำคัญมากขึ้นในตลาดสิงคโปร์ แต่การสร้างระบบต้องใช้เทคโนโลยีขั้นสูงและการประมวลผลข้อมูลจำนวนมาก ขณะที่ผู้ประกอบการและเกษตรกรรายย่อยจำนวนมากยังไม่คุ้นเคยหรือยังขาดทักษะความรู้เฉพาะด้าน

 

โอกาสเติบโตในตลาดสิงคโปร์ ผู้บริโภคของสิงคโปร์นั้นมีกำลังซื้อสูงและเปิดรับนวัตกรรมใหม่ อีกทั้งยังมีโครงสร้างพื้นฐานด้านการค้าปลีกที่เข้มแข็งและเชื่อมโยงกับตลาดโลก และการตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภคสิงคโปร์ที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพ ความปลอดภัย ความสะดวกและความยั่งยืน จะช่วยให้สินค้าไทยสามารถสร้างความแตกต่างและขยายตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะสามารถแบ่งได้ ดังนี้ 

 

1)ความต้องการสินค้าคุณภาพสูงและตลาดพรีเมียม เนื่องจากผู้บริโภคมีกำลังซื้อสูง ทำให้มักให้ความสำคัญกับคุณภาพ ความปลอดภัย และแหล่งที่มาอย่างโปร่งใสของอาหาร จะช่วยสร้างความเชื่อมั่นด้านคุณภาพและมาตรฐานความปลอดภัย ซึ่งตัวอย่างมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับ

 

2)เทรนด์การบริโภคสมัยใหม่ เนื่องจากผู้บริโภคสิงคโปร์มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว โดยให้ความสำคัญกับสุขภาพ ความสะดวกและความยั่งยืน สินค้าเกษตรเพื่อการบริโภคที่ได้รับความนิยมมากขึ้น ได้แก่ อาหารอินทรีย์ อาหารเพื่อสุขภาพ อาหารแปรรูปน้อย อาหารจากพืชและสินค้าที่ปราศจากสารก่อภูมิแพ้ รวมถึงผลิตภัณฑ์ที่มีน้ำตาลและโซเดียมต่ำ เสริมวิตามิน หรือไขมันต่ำ

 

3)โอกาสในการสร้างมูลค่าเพิ่มและนวัตกรรม โดยเฉพาะผู้บริโภคสิงคโปร์ที่เป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่นั้นมองหาประสบการณ์ในการบริโภคที่แตกต่างมากขึ้น การส่งออกเพื่อเป็นวัตถุดิบหรือการแปรรูปขั้นต้นอาจไม่สามารถสร้างจุดขายที่แตกต่างได้เพียงพอ ผู้ประกอบการไทยจึงควรพิจารณาพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่มีฟังก์ชันน่าสนใจ มีมูลค่าเพิ่ม มีเอกลักษณ์แบรนด์ รวมทั้งขนาดบรรจุและรูปแบบบรรจุภัณฑ์ที่โดดเด่น ตอบสนองความต้องการที่หลากหลายในสิงคโปร์ เช่น บรรจุภัณฑ์ขนาดเล็กที่สะดวกต่อการบริโภคและเก็บรักษาสำหรับครัวเรือนขนาดเล็ก

 

4)การมีช่องทางการจำหน่ายที่หลากหลายและทันสมัย ซึ่งสิงคโปร์มีโครงสร้างพื้นฐานด้านการค้าปลีกที่แข็งแกร่ง ตั้งแต่ห้างสรรพสินค้า เช่น NTUC FairPrice, Cold Storage, Giant, Sheng Siong รวมทั้งตลาดสด ร้านค้าปลีกเฉพาะทาง (specialty stores) ที่เน้นสินค้าพรีเมียมหรือออร์แกนิก ไปจนถึงแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซและบริการส่งอาหารออนไลน์ที่เติบโตอย่างรวดเร็ว

 

5)วัฒนธรรมการบริโภคที่หลากหลายของประเทศสิงคโปร์ เนื่องจากมีความโดดเด่นในฐานะศูนย์กลางการคมนาคม การท่องเที่ยว และการจัดงานมหกรรมที่สำคัญของภูมิภาค อีกทั้งยังเป็นสังคมพหุวัฒนธรรมซึ่งมีผู้พำนักจากหลากหลายเชื้อชาติ ทำให้เกิดความต้องการด้านอาหารที่แตกต่างกัน การทำความเข้าใจความต้องการเฉพาะของผู้บริโภคและการปรับผลิตภัณฑ์ให้สอดคล้อง

 

6)ความตกลงทางการค้าและสิทธิประโยชน์ด้านภาษี ซึ่งในฐานะสมาชิกประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community – AEC) ไทยได้รับประโยชน์จากเขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area – AFTA) และความตกลงการค้าสินค้าอาเซียน (ASEAN Trade in Goods Agreement – ATIGA) ซึ่งช่วยลดภาษีนำเข้าสำหรับสินค้าเกษตรเพื่อการบริโภคส่วนใหญ่ให้เหลือร้อยละ 0 หรืออัตราที่ต่ำมาก ทำให้สินค้าไทยมีความได้เปรียบด้านราคาและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันเมื่อเทียบกับสินค้าจากประเทศอื่นนอกภูมิภาค

 

อย่างไรก็ดี สิงคโปร์ยังคงเป็น “ตลาดโอกาส” ที่สำคัญของสินค้าเกษตรไทย แม้จะมีการแข่งขันสูงและเผชิญข้อจำกัดหลายด้าน แต่จุดแข็งด้านคุณภาพ ราคา และความหลากหลายของสินค้าไทยยังคงเป็นปัจจัยหลักที่ช่วยรักษาความสามารถในการแข่งขันได้ การจะยืนหยัดและเติบโตได้อย่างยั่งยืนในตลาดแห่งนี้ ผู้ประกอบการไทยจำเป็นต้องเร่งปรับตัว ทั้งการยกระดับมาตรฐานการผลิต การนำเทคโนโลยีมาใช้ การพัฒนาสินค้าที่มีมูลค่าเพิ่ม และการตอบโจทย์เทรนด์ผู้บริโภคยุคใหม่ที่ให้ความสำคัญกับสุขภาพ ความสะดวก และความยั่งยืน (ข้อมูล: สถานเอกอัครราชทูต ณ สิงคโปร์, เรียบเรียงโดย: ศูนย์ธุรกิจสัมพันธ์)

 

ที่มา globthailand

วันทีี 9 พฤษภาคม 2569