หลายประเทศทั่วโลกมีความความสนใจในโครงการสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ขนาดเล็ก หรือที่เรียกว่า ‘เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบโมดูลาร์ขนาดเล็ก’ หรือ ‘SMR (Small Modular Reactor)’ ที่มีกำลังการผลิตสูงถึง 300 เมกะวัตต์หรือน้อยกว่า เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากความสามารถในการตอบสนองความต้องการด้านพลังงานที่ยืดหยุ่น และสามารถทดแทนโรงไฟฟ้าพลังงานฟอสซิลที่ล้าสมัย อีกทั้้งยังมีข้อดีในหลายด้าน ทั้งการติดตั้งได้แบบโมดูลเดี่ยวหรือหลายโมดูล และเปิดโอกาสให้สามารถผสมผสานพลังงานนิวเคลียร์กับแหล่งพลังงานทางเลือกอื่นๆ รวมถึงพลังงานหมุนเวียนได้ อีกทั้งยังมีการควบคุมความปลอดภัยที่ดียิ่งขึ้นเมื่อเทียบกับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ตามปกติ และมีต้นทุนในการลงทุนเริ่มต้นที่คุ้มค่า

 

จากการสำรวจของสมาคมนิวเคลียร์โลก (World Nuclear Association) ซึ่งเป็นองค์กรระหว่างประเทศที่ส่งเสริมด้านพลังงานนิวเคลียร์ พบว่า จนถึงวันที่ 12 มิถุนายน 2026 ทั่วโลกมีโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ SMR ทั้งที่อยู่ระหว่างการวางแผน ออกแบบและพัฒนา และกำลังก่อสร้าง รวมถึงเปิดดำเนินการใช้งานในเชิงพาณิชย์ รวม 133 แห่ง

 

 

โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ SMR ที่ได้รับอนุมัติใบอนุญาตและเปิดใช้งานแล้ว ณ ปัจจุบัน มี 2 แห่ง แห่งแรกคือที่รัสเซีย เป็นเตาปฏิกรณ์แบบน้ำแรงดันสูงรุ่น KLT-40S ที่ติดตั้งบนเรือ ซึ่งดำเนินการโดย Rosatom รัฐวิสาหกิจด้านพลังงานนิวเคลียร์ของรัสเซีย อีกแห่งอยู่ที่จีน เป็นเตาปฏิกรณ์รุ่น HTR-PM แบบระบายความร้อนด้วยแก๊ส (High Temperature Gas Reactor : HTGR) ที่ติดตั้งบนบก ดำเนินการโดย China Huaneng Group

 

ส่วนโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ SMR ที่ยังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง มี 5 แห่ง คือที่รัสเซีย 2 แห่ง จีน 1 แห่ง สหรัฐฯ 1 แห่ง และอาร์เจนตินาอีก 1 แห่ง

 

นอกจากนี้ยังมีอีก 126 แห่ง ที่อยู่ระหว่างการวางแผน โดยสหรัฐฯ มากที่สุด 44 แห่ง ตามด้วยรัสเซีย 15 แห่ง ฝรั่งเศส 12 แห่ง จีน 10 แห่ง และญี่ปุ่น 10 แห่ง ส่วนในอาเซียน มีเพียงอินโดนีเซียที่กำลังวางแผนสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ SMR 1 แห่ง

 

ที่มา the standard

วันที่ 22 มิถุนายน 2569