ไชน่า ซินหัว รายงานว่า ซินเจียงใช้เทคโนโลยี เปลี่ยน ‘น้ำเค็มกลางทะเลทราย’ เป็นแหล่งผลิตอาหารทะเล

 

เมืองอาลาเอ่อร์ในเขตปกครองซินเจียงอุยกูร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ซึ่งตั้งอยู่บริเวณขอบด้านเหนือของทะเลทรายทากลามากัน ประสบความสำเร็จในการทำฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเพื่อผลิตอาหารทะเล ทำให้ปัจจุบันผู้อยู่อาศัยในภูมิภาคที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลแห่งนี้สามารถลิ้มลองอาหารทะเลสดใหม่ได้สะดวกมากยิ่งขึ้น

 

 

ซินเจียงเป็นที่ตั้งของแม่น้ำ ทะเลสาบ และอ่างเก็บน้ำจำนวนมาก ทว่าระยะเวลาที่มีแสงแดดยาวนาน สภาพอากาศแห้งแล้ง และผืนดินเค็ม-ด่างอันกว้างใหญ่ ล้วนเป็นปัจจัยที่ท้าทายต่อการเพาะปลูกและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ รัฐบาลจีนจึงได้เริ่มส่งเสริมการศึกษาและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในพื้นที่น้ำเค็ม-ด่างมาตั้งแต่ปี 2017

 

เผิงเหรินข่าย หัวหน้าสหกรณ์เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำหลงต๋าในเมืองอาลาเอ่อร์ กล่าวว่าเขาพยายามเพาะเลี้ยงกุ้งขาวแปซิฟิกในน้ำเค็ม-ด่างโดยใช้ระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแบบหมุนเวียน โดยเขาลงทุนปีละ 6-7 แสนหยวน (ราว 2.9-3.4 ล้านบาท) ตั้งแต่ปี 2018 แต่กลับขาดทุนทุกปี จนเกือบจะเลิกทำ

 

ความก้าวหน้าครั้งสำคัญเกิดขึ้นหลังคณะผู้เชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เดินทางลงพื้นที่ในซินเจียงภายใต้โครงการช่วยเหลือจากมณฑลเจ้อเจียงทางตะวันออก ทีมงานได้เก็บตัวอย่างและวิเคราะห์น้ำเค็ม-ด่างใต้ดินทั่วบริเวณทะเลอาลาเอ่อร์อย่างละเอียด จำแนกความแตกต่างจากน้ำทะเลธรรมชาติ จนสามารถขจัดอุปสรรคทางเทคนิคในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเพื่อผลิตอาหารทะเลในทะเลทรายได้สำเร็จในที่สุด

 

ซูเมี่ยวอัน นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเจ้อเจียง กล่าวว่านอกเหนือจากสภาพน้ำที่เหมาะสม ทีมเกษตรในท้องถิ่นยังใช้เวลาหลายปีพัฒนารูปแบบการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแบบหมุนเวียนที่เหมาะกับสภาพอากาศแห้งแล้งของซินเจียง ซึ่งช่วยแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำและสร้างแบบจำลองที่สามารถนำไปใช้ซ้ำและส่งเสริมในที่อื่นๆ ได้

 

 

ด้านจ้าวเหว่ย ช่างเทคนิคของสหกรณ์ฯ กล่าวว่าปัจจุบันสหกรณ์ฯ สามารถผลิตกุ้งได้ 5-6 กิโลกรัมต่อน้ำ 1 ลูกบาศก์เมตร และมีคุณภาพโดยรวมดีขึ้น ซึ่งหมายความว่าชาวซินเจียงสามารถเพลิดเพลินกับกุ้งสดๆ ที่หาได้ในท้องถิ่น

 

ปัจจุบันมีการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำมากกว่า 10 ชนิดในพื้นที่น้ำเค็ม-ด่างขนาดใหญ่ตามแนวขอบทะเลทราย บริษัทเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำหลายสิบแห่งได้เข้ามาตั้งกิจการ พร้อมเปลี่ยนพื้นที่ที่ครั้งหนึ่งเคยรกร้างว่างเปล่าให้กลายเป็นแหล่งรายได้ที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ

 

ที่มา มติชนออนไลน์

วันที่ 20 มิถุนายน 2569