Phú Thọ กําลังรวมการอนุรักษ์ที่นําโดยชุมชนเข้ากับเทคโนโลยีใหม่เพื่อรักษาประเพณีทางวัฒนธรรมให้คงอยู่ เสริมสร้างการท่องเที่ยว และส่งต่อคุณค่าของดินแดนบรรพบุรุษไปยังคนรุ่นหลัง

 

PHÚ THỌ — ในเวียดนาม มรดกทางวัฒนธรรมไม่ได้จํากัดอยู่ที่ลานวัด บ้านชุมชนโบราณ หรือการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เท่านั้น

 

แต่กลับอาศัยอยู่ในเพลงที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน พิธีกรรมที่นําชุมชนมารวมกัน และความรู้ที่เก็บรักษาไว้โดยช่างฝีมือและผู้ปฏิบัติงานทางวัฒนธรรม

 

 

ในบรรดาสมบัติทางวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดที่เกี่ยวข้องกับภูโต ได้แก่ การบูชากษัตริย์ฮุงและการร้องเพลง Xoan ซึ่งทั้งสองแห่งได้รับการยอมรับจากยูเนสโกว่ามีความสําคัญต่อมรดกทางวัฒนธรรมของเวียดนาม แม้ว่าการบูชาบรรพบุรุษจะสะท้อนถึงรากเหง้าทางประวัติศาสตร์และประเพณีทางจิตวิญญาณของประเทศ แต่ Xoan Singing ยังคงรักษารูปแบบดนตรีพื้นบ้านที่โดดเด่นซึ่งเชื่อมโยงกับชีวิตในหมู่บ้านและเทศกาลของชุมชนอย่างใกล้ชิด

 

ภูมิภาคนี้ยังมีประเพณีสําคัญอื่น ๆ อีกด้วย ซึ่งรวมถึง ca tru ซึ่งเป็นรูปแบบบทกวีแบบดั้งเดิมที่นักร้องหญิงแสดงด้วยการปรบมือตามจังหวะและการบรรเลงเครื่องดนตรี การปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อของเวียดนามเกี่ยวกับเทพธิดาแห่งสามอาณาจักร ประเพณีทางจิตวิญญาณที่มีศูนย์กลางอยู่ที่การบูชาเทพธิดาที่เกี่ยวข้องกับสวรรค์ น้ํา ภูเขา และป่า และพิธีกรรมและการชักจูง การแสดงออกทางวัฒนธรรมเหล่านี้รวมกันสะท้อนถึงความร่ํารวยของชีวิตทางจิตวิญญาณ ศิลปะการแสดง และขนบธรรมเนียมประเพณีของชุมชนของเวียดนาม

 

ทุกวันนี้ การอนุรักษ์มรดกเป็นมากกว่าการปกป้องสิ่งปลูกสร้างทางประวัติศาสตร์หรือการบันทึกการแสดงแบบดั้งเดิม มันจําเป็นต้องหาวิธีที่จะทําให้การปฏิบัติเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตสมัยใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคนรุ่นใหม่เผชิญกับวัฒนธรรมผ่านสภาพแวดล้อมดิจิทัลที่เพิ่มมากขึ้น

 

สําหรับ Phu Tho ความท้าทายคือการทําให้แน่ใจว่าประเพณีของดินแดนบรรพบุรุษยังคงเป็นส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์ของชุมชนในขณะที่เปิดโอกาสใหม่ ๆ สําหรับการศึกษา การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม และการท่องเที่ยว

 

✅ มรดกเป็นทรัพยากรสําหรับการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน

 

จังหวัดกําลังพยายามเชื่อมโยงสินทรัพย์ทางวัฒนธรรมกับข้อเสนอการท่องเที่ยวที่กว้างขึ้นซึ่งรวบรวมสถานที่ทางประวัติศาสตร์ เทศกาลดั้งเดิม การแสดงพื้นบ้าน ภูมิทัศน์ธรรมชาติ และประสบการณ์การพักผ่อน

 

แนวทางดังกล่าวสามารถช่วยให้นักท่องเที่ยวมองไปไกลกว่าสถานที่ท่องเที่ยวแต่ละแห่งเพื่อทําความเข้าใจเรื่องราวและการปฏิบัติทางวัฒนธรรมที่ทําให้จุดหมายปลายทางมีลักษณะที่โดดเด่น การเยี่ยมชมแหล่งมรดกจะมีความหมายมากขึ้นเมื่อมาพร้อมกับคําอธิบายเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมท้องถิ่น โอกาสในการสัมผัสกับศิลปะแบบดั้งเดิม หรือการพบปะผู้คนที่ยังคงฝึกฝนต่อไป

 

การท่องเที่ยวเชิงมรดกยังสามารถสร้างโอกาสในการหาเลี้ยงชีพจากความรู้ทางวัฒนธรรมและทักษะดั้งเดิม ช่างฝีมือ นักแสดง มัคคุเทศก์ และธุรกิจขนาดเล็กล้วนมีส่วนช่วยในประสบการณ์ที่ทําให้ผู้เข้าชมมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดยิ่งขึ้น

 

กุญแจสําคัญคือเพื่อให้แน่ใจว่าการท่องเที่ยวสนับสนุนแทนที่จะบ่อนทําลายการอนุรักษ์ การปฏิบัติทางวัฒนธรรมไม่ควรลดลงเป็นการแสดงที่จัดขึ้นเพื่อนักท่องเที่ยวเท่านั้น ในขณะที่การบูรณะและการพัฒนาเชิงพาณิชย์ต้องเคารพความถูกต้องของแหล่งมรดก

 

การมีส่วนร่วมของชุมชนจึงเป็นสิ่งจําเป็น ผู้อยู่อาศัยจําเป็นต้องมีบทบาทที่มีความหมายในการตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีการนําเสนอ ปกป้อง และแบ่งปันประเพณีของพวกเขา ตลอดจนโอกาสในการได้รับประโยชน์จากการพัฒนาการท่องเที่ยว

 

ด้วยการเชื่อมโยงมรดกกับการดํารงชีวิตในท้องถิ่นและประสบการณ์ของผู้เข้าชมที่ดื่มด่ํามากขึ้น ฟูโตสามารถเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างการอนุรักษ์วัฒนธรรมและการพัฒนาเศรษฐกิจที่ยั่งยืน

 

✅ การเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลเปิดโอกาสใหม่ ๆ

 

เทคโนโลยีกําลังสร้างโอกาสใหม่ ๆ ในการบันทึก จัดการ และส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรม การแปลงบันทึกสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ลักษณะทางสถาปัตยกรรม สิ่งประดิษฐ์ และการปฏิบัติแบบดั้งเดิมให้เป็นดิจิทัลสามารถช่วยรักษาข้อมูลที่มีค่าและทําให้นักวิจัย นักการศึกษา และสาธารณชนเข้าถึงได้มากขึ้น

 

แพลตฟอร์มดิจิทัลยังสามารถให้ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ การตีความเชิงโต้ตอบ และข้อมูลเกี่ยวกับประเพณีท้องถิ่นแก่ผู้เข้าชมก่อนที่จะมาถึงจุดหมายปลายทาง สําหรับผู้ชมที่อายุน้อยกว่า เนื้อหามัลติมีเดียและรูปแบบดิจิทัลอื่นๆ สามารถนําเสนอวิธีที่น่าสนใจยิ่งขึ้นในการสํารวจอดีต

 

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2569 Phú Thọ ได้ประกาศแผนการดําเนินโครงการการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลแห่งชาติสําหรับภาควัฒนธรรมจนถึงปี พ.ศ. 2573 โดยมีวิสัยทัศน์สู่ปี พ.ศ. 2458 แผนนี้มุ่งเน้นไปที่การพัฒนาทรัพยากรทางวัฒนธรรมดิจิทัล การขยายผลิตภัณฑ์และบริการทางวัฒนธรรมดิจิทัล และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในการอนุรักษ์ การจัดการ และการส่งเสริมมรดก

 

แผนจังหวัดแยกต่างหากสําหรับการพัฒนาอุตสาหกรรมวัฒนธรรมที่ประกาศในเดือนกันยายน 2026 กําหนดเป้าหมายการแปลงโบราณวัตถุพิเศษระดับชาติและระดับชาติ พิพิธภัณฑ์ และบ้านแบบดั้งเดิมให้เป็นดิจิทัลภายในปี 2573 นอกจากนี้ยังมีจุดมุ่งหมายเพื่อแนะนําบริการดิจิทัลที่เหมาะสม รวมถึงการออกตั๋วอิเล็กทรอนิกส์ การตีความดิจิทัล และการชําระเงินแบบไม่ใช้เงินสด ในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการยอมรับและแหล่งมรดกที่สําคัญทั้งหมด

 

ความทะเยอทะยานเหล่านี้สอดคล้องกับมติที่ 57-NQ/TW ของ Politburo ซึ่งระบุวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี นวัตกรรม และการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลเป็นตัวขับเคลื่อนหลักของการพัฒนาประเทศ

 

นําไปใช้กับมรดก ทิศทางนี้เสนอกรอบสําหรับการรวมการอนุรักษ์เข้ากับการจัดการที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นและการเข้าถึงสาธารณะที่กว้างขึ้น บันทึกดิจิทัลสามารถสนับสนุนการวิจัยและการศึกษาได้ ในขณะที่เนื้อหาเชิงโต้ตอบสามารถช่วยให้ผู้เข้าชมค้นพบบริบททางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเบื้องหลังสถานที่ที่พวกเขาสํารวจ

 

 

อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีควรเติมเต็มแทนที่จะแทนที่การเผชิญหน้าโดยตรงด้วยมรดก คลังข้อมูลดิจิทัลอาจเก็บบันทึกการร้องเพลง Xoan ไว้ได้ แต่ไม่สามารถถ่ายทอดประสบการณ์การฟังดนตรีที่แสดงในสภาพแวดล้อมแบบดั้งเดิมหรือเรียนรู้จังหวะจากผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์ได้อย่างเต็มที่

 

คุณค่าที่แท้จริงของการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลอยู่ที่การเสริมสร้างความเชื่อมโยงระหว่างมรดกและผู้คนที่รักษามันไว้

 

ชุมชนส่งต่อมรดก

 

สําหรับมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ความต่อเนื่องขึ้นอยู่กับการปฏิบัติและการถ่ายทอดระหว่างรุ่น เพลง พิธีกรรม และความรู้ดั้งเดิมยังคงอยู่เพราะผู้คนยังคงแสดง สอน และรวมเข้ากับชีวิตชุมชน

 

Xoan Singing แสดงให้เห็นถึงความสําคัญของกระบวนการนี้ กิจกรรมการฝึกอบรมและการแสดงในพื้นที่ส่วนกลางแบบดั้งเดิมสามารถเปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้รูปแบบศิลปะในขณะที่พัฒนาความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับความสําคัญทางวัฒนธรรม

 

โรงเรียน องค์กรชุมชน และสถาบันทางวัฒนธรรมก็มีบทบาทเช่นกัน การแนะนําประวัติศาสตร์ท้องถิ่นและศิลปะดั้งเดิมผ่านกิจกรรมการศึกษาและการเยี่ยมชมเชิงประสบการณ์สามารถช่วยให้คนหนุ่มสาวเชื่อมโยงสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้กับสถานที่และชุมชนรอบตัวพวกเขา

 

หัวใจของความพยายามเหล่านี้คือช่างฝีมือ นักแสดง และผู้สูงอายุที่มีความรู้เฉพาะทาง ทักษะของพวกเขาไม่สามารถถูกแทนที่ด้วยบันทึกดิจิทัลเพียงอย่างเดียว การให้โอกาสพวกเขาในการสอน การแสดง และแบ่งปันประสบการณ์ของพวกเขาเป็นสิ่งสําคัญในการรักษาประเพณีให้คงอยู่

 

ควบคู่ไปกับความพยายามในชุมชนเหล่านี้ Phu Tho ได้แนะนํากรอบนโยบายใหม่สําหรับการอนุรักษ์มรดก หมายเลขความละเอียด 27/2026/NQ-HĐND ซึ่งรับรองโดยสภาประชาชนจังหวัดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2026 ให้กลไกเพื่อสนับสนุนการลงทุนในการซ่อมแซม การบูรณะ และการฟื้นฟูมรดกที่ได้รับการจัดอันดับในช่วงปี 2026–30

 

มาตรการดังกล่าวสามารถช่วยเสริมสร้างรากฐานทางกายภาพของการอนุรักษ์ ในขณะที่การมีส่วนร่วมของชุมชนทําให้มั่นใจได้ว่าความหมายทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับสถานที่เหล่านี้ยังคงเข้าใจและฝึกฝนต่อไป

 

ท้ายที่สุดแล้ว มรดกของ Phú Thọ จะยังคงมีคุณค่า ไม่ใช่เพียงเพราะสถานที่ทางประวัติศาสตร์ได้รับการเก็บรักษาไว้หรือมีการสร้างคลังข้อมูลดิจิทัล แต่เป็นเพราะผู้คนยังคงค้นหาความหมายในประเพณีของพวกเขาต่อไป

 

ด้วยการรวมการอนุรักษ์ เทคโนโลยี การศึกษา และการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน จังหวัดสามารถนํามรดกทางวัฒนธรรมของตนมาสัมผัสกับชีวิตร่วมสมัยได้อย่างใกล้ชิด จุดมุ่งหมายไม่ใช่เพื่อเปลี่ยนอดีตให้กลายเป็นการแสดงแบบคงที่ แต่เพื่อให้แน่ใจว่าประเพณีของดินแดนบรรพบุรุษยังคงสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นอนาคตต่อไป

 

ที่มา vietnamnews.vn

วันที่ 20 ตุลาคม 2569