พนักงานจํานวนมากในเวียดนามไม่เต็มใจที่จะลาหยุดประจําปีเพราะกลัวว่าผู้จัดการจะยังคงมอบหมายงานให้พวกเขาในช่วงพักหรือกล่าวหาว่าพวกเขาขาดความรับผิดชอบหากไม่สามารถติดต่อได้

 

ในช่วงสองปีที่ผ่านมา Thuc Anh วัย 26 ปี พนักงานการตลาดใน HCMC ไม่ได้ใช้วันหยุดประจําปี 12 วันของเธอเพราะกลัวว่าจะได้รับมอบหมายให้ทํางานในขณะที่หยุดพัก

 

ในช่วงวันหยุดของเธอในช่วงต้นปี 2024 ขณะที่เธอกําลังเดินทางบน Prenn Pass ระหว่างทางไปยังเมืองดาลัตในอดีตในภาคกลางของจังหวัดลามดอง หัวหน้าแผนกของเธอโทรมาขอให้แก้ไขโฆษณาอย่างเร่งด่วน

 

มันเป็นลูกค้าของเธอ ดังนั้นจึงดึงมอเตอร์ไซค์ของเธอมาและเปิดแล็ปท็อปของเธอเพื่อทํางาน หลังจากมาถึงร้านอาหาร เพื่อนของเธอต้องกินก่อนในขณะที่เธอยังคงจัดการคําขอของลูกค้าต่อไป

 

"หากการลาหยุดหมายถึงการต้องกังวลตลอดเวลา กระโดดทุกครั้งที่โทรศัพท์ของคุณสั่น คุณควรอยู่ในออฟฟิศเพื่อทํางานให้เสร็จดีกว่าการใช้เงินเพียงเพื่อเปลี่ยนสถานที่ทํางานของคุณ" เพื่อนของเธอกล่าว

 

ในการเดินทางอีกครั้ง Anh ตัดสินใจปิดโทรศัพท์ของเธอ เพียงเพื่อจะถูกตําหนิและถูกตัดโบนัสรายไตรมาสครึ่งหนึ่งด้วยเหตุผลที่น่าสงสัยว่า "เธอไม่สามารถเข้าถึงได้ทําให้งานซ้อน"

 

หลังจากเหตุการณ์นั้น เธอเลือกที่จะไม่ลาพักร้อน เนื่องจากการลาหยุดเพียงหมายความว่าเธอจะสูญเสียค่าอาหารและค่าเดินทางในขณะที่ยังต้องทํางาน

 

Chi Hung วัย 30 ปี ทํางานที่บริษัทเทคโนโลยีในฮานอยเป็นเวลาแปดปี แม้จะมีวันหยุดประจําปี 13 วันต่อปี แต่เขาก็ไม่ค่อยใช้มันหลังจากได้รับโทรศัพท์และข้อความหลายครั้งในขณะที่ลาเพื่อเรียกร้องให้เขาทํางานสํานักงาน

 

ผู้จัดการของเขาอธิบายว่าแผนกมีพนักงานไม่เพียงพอหลังจากการเลิกจ้าง ซึ่งหมายความว่า Hung ในฐานะสมาชิกทีมหลักไม่สามารถขาดงานใด ๆ ได้

 

ในขณะที่ผู้จัดการอ้างว่า "การจัดการสิ่งต่างๆ ผ่านโทรศัพท์สักสองสามนาทีไม่ใช่เรื่องยาก" แต่จริงๆ แล้วแต่ละงานต้องใช้เวลาระหว่าง 30 นาทีถึงครึ่งวันในการแก้ไข

 

ระหว่างการเดินทางของครอบครัวไปยังเกาะ Co To ทางตอนเหนือของจังหวัด Quang Ninh Hung ต้องใช้ข้อมูลมือถือเพื่อเข้าร่วมการประชุมออนไลน์ขณะเดินทางบนเรือความเร็วสูง ในโอกาสอื่น ในขณะที่เดินป่า Mount Ham Lon ในอดีตเขต Soc Son ในฮานอย เขาใส่แล็ปท็อปไว้ในกระเป๋าเป้เผื่อว่ามีอะไรเกิดขึ้น

 

เพื่อหลีกเลี่ยงการจัดการเรื่องส่วนตัวและการทํางานระหว่างการลาของเขา ตอนนี้เขาขอทํางานทางไกลเมื่อใดก็ตามที่เขามีเรื่องส่วนตัวที่ต้องจัดการ ด้วยวิธีนี้เขาเก็บรายได้และเบี้ยเลี้ยงไว้อย่างเต็มที่

 

บนโซเชียลมีเดีย "การลาหยุดประจําปีเนื่องจากคําขอทํางานอย่างต่อเนื่อง" ได้กลายเป็นประเด็นร้อนและดึงดูดโพสต์หลายหมื่นโพสต์บน Threads

 

ในทางกลับกัน วิดีโอ TikTok จํานวนมากแสดงให้เห็นว่าพนักงานใช้แล็ปท็อปในวันหยุดหรือจัดการงานผ่านโทรศัพท์ โดยวิดีโอหนึ่งมียอดวิว 264,000 ครั้งและความคิดเห็นมากกว่า 12,000 รายการ

 

ฝ่ายนิติบัญญัติเวียดนามตระหนักถึงปัญหานี้

 

ที่สมัชชาแห่งชาติในเดือนมิถุนายนนี้ Nguyen Thi Viet Nga รองเต็มเวลาและสมาชิกคณะกรรมการวัฒนธรรมและการศึกษา แสวงหาการรวม "สิทธิ์ในการตัดการเชื่อมต่อหลังเลิกงานและในวันหยุด" ในประมวลกฎหมายแรงงาน

 

อย่างไรก็ตาม เธอเน้นว่าในขณะที่พนักงานมีสิทธิ์ตัดการเชื่อมต่อ ควรใช้อย่างรอบคอบขึ้นอยู่กับภาคส่วนและลักษณะของงาน เนื่องจากคนงานในอุตสาหกรรมเฉพาะบางอุตสาหกรรมไม่สามารถตัดการเชื่อมต่อได้อย่างสมบูรณ์เมื่อเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้น

 

สิ่งนี้ทําให้มั่นใจได้ว่าธุรกิจและสถาบันต่างๆ สามารถทํางานได้ตามปกติและไม่มีการหยุดชะงัก เธอกล่าว

 

จากมุมมองของนายจ้าง Nguyen Hai ผู้อํานวยการบริษัทโลจิสติกส์ 40-employee ใน Hai Phong กล่าวว่าธุรกิจของเขาสนับสนุนให้พนักงานลาหยุดหากพวกเขาตรวจสอบให้แน่ใจว่างานที่ได้รับมอบหมายเป็นไปตามแผนล่วงหน้า

 

เขาเปรียบเทียบการดําเนินงานของบริษัทกับสายการประกอบ ซึ่งการขาดงานของคนคนหนึ่งอาจส่งผลกระทบต่อเวิร์กโฟลว์ทั้งหมด ทําให้พนักงานที่รับผิดชอบต้องเข้ามาเมื่อเกิดปัญหาที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

 

"เพื่อให้ได้รับการยอมรับและเลื่อนตําแหน่ง พนักงานควรดําเนินการเพื่อประโยชน์ร่วมกันของบริษัท คุณไม่สามารถทิ้งงานของคุณไว้ไม่เสร็จเพื่อไปเที่ยวพักผ่อนได้" เขากล่าว

 

พูดคุยกับ VnExpress ศาสตราจารย์ ดร. Andreas Stoffers อาจารย์ที่ FOM University of Applied Sciences ในเยอรมนีและผู้เชี่ยวชาญด้านความสัมพันธ์ทางธุรกิจในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กล่าวว่า "ความไม่เต็มใจที่จะลา" มีอยู่ในหลายเศรษฐกิจ

 

สภาพแวดล้อมการทํางานที่มีการแข่งขันสูง ความกลัวที่จะตกงาน และนิสัยในการวัดความมุ่งมั่นด้วยการแสดงตนมากกว่าประสิทธิภาพมีส่วนทําให้เกิดปรากฏการณ์นี้

 

ในเวียดนาม อิทธิพลของวัฒนธรรมสถานที่ทํางานของเอเชียตะวันออกสร้างแรงกดดันให้คนงานรุ่นเยาว์ต้องออนไลน์อย่างต่อเนื่องเพื่อพิสูจน์ตัวเอง

 

Pham Tuan Phuc กรรมการบริหารของ Robert Walters Vietnam ซึ่งเป็นหน่วยงานจัดหางานสําหรับผู้บริหารระดับสูง กล่าวว่าความกลัวการลาของพนักงานยังเกิดจากภาระงานที่หนักหน่วงท่ามกลางการขาดแคลนแรงงาน

 

รายงานแนวโน้มความสามารถปี 2026 ของบริษัทของเขาเน้นย้ําถึงปรากฏการณ์ของ "การแตกร้าวเงียบ" ในที่ทํางาน ซึ่งพนักงานรักษาประสิทธิภาพระดับผิวเผินในขณะที่ประสบกับความทุกข์ภายในที่เกิดจากภาระงานที่หนักหน่วง ความคาดหวังที่ไม่ชัดเจน และความรู้สึกไม่ได้ยิน

 

Stoffers กล่าวโทษผู้จัดการในเรื่องนี้เป็นหลัก โดยกล่าวว่าพวกเขาต้องปกป้องสุขภาพของพนักงานโดยตรวจสอบให้แน่ใจว่าพวกเขาพักผ่อนตามที่กฎหมายกําหนด และควรประเมินผู้ใต้บังคับบัญชาตามผลลัพธ์มากกว่าชั่วโมงการทํางาน

 

ประมวลกฎหมายแรงงานปี 2019 ระบุว่าเวลาทํางานปกติต้องไม่เกิน 8 ชั่วโมงต่อวันและ 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ และพนักงานที่ทํางานมา 12 เดือนจะมีสิทธิ์ได้รับวันหยุดประจําปีที่ได้รับค่าจ้างเต็มจํานวน 12 วัน

 

ในเยอรมนี ขั้นต่ําตามกฎหมายคือ 20 วันลาหยุดแบบได้รับเงินค่าจ้างต่อปีสําหรับพนักงานที่ทํางานห้าวันต่อสัปดาห์ หรือ 24 วันสําหรับผู้ที่ทํางานตามตารางงานหกวัน

 

ศาลแรงงานแห่งสหพันธรัฐเยอรมันยังกําหนดให้นายจ้างต้องเตือนพนักงานอย่างแข็งขันให้ใช้สิทธิการลาของพวกเขา การละเมิดกฎระเบียบชั่วโมงการทํางานที่จงใจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของพนักงานอาจส่งผลให้ถูกปรับสูงถึง 30,000 ยูโร (33,600 ดอลลาร์สหรัฐ) หรือดําเนินคดีทางอาญา

 

"ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การบังคับใช้กฎหมายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความคิดของผู้จัดการบางคนที่มองว่าพนักงานเป็นเพียงเครื่องมือในการบรรลุเป้าหมาย" Stoffers กล่าว

 

การทํางานที่ความเข้มสูงเป็นระยะเวลานานโดยไม่มีเวลาพักฟื้นส่งผลโดยตรงต่อสุขภาพ ในปี 2019 องค์การอนามัยโลกได้รวมความเหนื่อยหน่ายในที่ทํางานไว้ในการจําแนกประเภทโรคระหว่างประเทศ

 

นอกจากนี้ รายงานเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมาโดยองค์การแรงงานระหว่างประเทศเปิดเผยว่าความเสี่ยงทางจิตสังคมในที่ทํางาน รวมถึงการทํางานมากเกินไปและความเครียดเรื้อรัง เชื่อมโยงกับการเสียชีวิตมากกว่า 840,000 รายต่อปีทั่วโลก ส่วนใหญ่เกิดจากโรคหัวใจและหลอดเลือดและความผิดปกติทางจิต

 

ในเวียดนาม โรงพยาบาลหัวใจฮานอยรายงานว่าผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือดเพิ่มขึ้น 10-20% ทุกปี โดยมีผู้ป่วยจํานวนมากขึ้นในช่วงอายุ 30 และ 40 ปี

 

ตามที่ Phuc กล่าว เพื่อยุติการปฏิบัติในการมอบหมายงานพนักงานในขณะที่พวกเขาลา การจัดสรรทรัพยากรและการจัดการภาระงานก่อนลาเป็นกุญแจสําคัญ บริษัทข้ามชาติและองค์กรขนาดใหญ่หลายแห่งกําลังสร้างการวางแผนที่มีโครงสร้างและขั้นตอนการส่งมอบเพื่อให้การลาของคนคนหนึ่งไม่ขัดขวางความคืบหน้าโดยรวม เขากล่าว

 

พนักงานจะรู้สึกสบายใจที่จะใช้วันหยุดประจําปีเมื่อพวกเขาไม่กลับมาทํางานหรือรู้สึกว่าถูกตัดสินว่าขาดความรับผิดชอบ เขากล่าวเสริม

 

"การหยุดงานไม่ได้ทําให้ประสิทธิภาพการทํางานลดลง พนักงานที่เติมพลังงานจะให้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นในระยะยาว"

 

ที่มา vnexpress

วันที่ 27 ตุลาคม 2569